Κι η καρδιά γέρασε τόσο πολύ


Κι η καρδιά γέρασε τόσο πολύ. Σα να πέρασαν από πάνω της κοπάδια χρόνων. Αποκαμωμένη, ξερή και διψασμένη ξαπλώνει στην κρύα έρημο κοιτάζοντας το μαύρο ουρανό. Φυσάει και της φέρνει δυο τρεις κόκκους κίτρινης άμμου πάνω στα σκασμένα χείλη.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Ο χρόνος που περνάμε μόνοι μας είναι το σπουδαιότερο δώρο για τον εαυτό μας

Για τους γενναίους, για τους χήρους, για τους πενθούντες, για τους τολμώντες κλπ κλπ κλπ Προσωπικά έχω ανακαλύψει δύο κόσμους. Στον έναν δημιουργώ με τα χέρια και την ψυχή από το τίποτα, στον άλλο δημιουργώ από το μυαλό και την ψυχή εκφράζοντας με λέξεις. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ο διακεκριμένος φιλόσοφος Paul Tillich είπε : « Η γλώσσα δημιούργησε τη λέξη «μοναξιά», για να εκφράσει τον πόνο του να μένει κανείς μόνος του. Αλλά δημιούργησε και τη λέξη «μοναχικότητα», ώστε να εκφράσει το μεγαλείο του να είναι κανείς μόνος». Ας αναρωτηθούμε: Συμπαθούμε τον εαυτό μας τόσο ώστε να μπορούμε να μείνουμε μια ολόκληρη εβδομάδα μόνοι με αυτόν; Εννοώ, απολύτως μόνοι. Χωρίς φίλους, οικογένεια ή κάποιον που να ξέρει ότι υπάρχουμε. Εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα- οι περισσότεροι άνθρωποι θα απαντήσουν ότι όχι, δεν μπορούν. Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να καταφέρουν να μείνουν μόνοι για ημέρες, ακόμα και για ώρες. Όταν το σκεφτόμαστε, νιώ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μια μέρα είδα τον ήλιο να βασιλεύει σαράντα τρεις φορές

Εικόνα
A! μικρέ πρίγκιπα, κατάλαβα έτσι λίγο-λίγο τη μικρή μελαγχολική σου ζωή. Για πολύν καιρό δεν είχες άλλη διασκέδαση από το να χαίρεσαι τα υπέροχα χρώματα που σκόρπιζε βασιλεύοντας ο ήλιος. Έμαθα τούτη την καινούρια λεπτομέρεια το πρωί της τέταρτης μέρας όταν μου είπες: - Πολύ μου αρέσουν τα ηλιοβασιλέματα. Πάμε να δούμε ένα ηλιοβασίλεμα... Μα πρέπει να περιμένουμε... - Να περιμένουμε τι; - Να περιμένουμε μέχρι να πέσει ο ήλιος. Στην αρχή φάνηκες να ξαφνιάζεσαι κι ύστερα γέλασες με τον ίδιο σου τον εαυτό. Και μου είπες: - Πάντα νομίζω πως είμαι στο σπίτι μου! Πραγματικά, όταν είναι μεσημέρι στην Αμερική, στη Γαλλία, όλος ο κόσμος το ξέρει, ο ήλιος βασιλεύει. Δεν θα χρειαζόταν παρά να μπορεί κανείς να πάει στη Γαλλία σ' ένα λεπτό για να χαρεί το ηλιοβασίλεμα. Δυστυχώς, όμως, η Γαλλία είναι πάρα πολύ μακριά. Πάνω στο μικρό σου πλανήτη, όμως, θα σου ήταν αρκετό να τραβήξεις την καρέκλα σου μερικά βήματα πιο πέρα. Και τότε θα 'βλεπες το δειλινό κάθε φορά που θα το 'θ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Kάψουλα έξτρα γκαντεμίνης

Εικόνα
Ήρθε η ώρα να δημοσιεύσω το κείμενό μου που με έβαλε στους δώδεκα του διαγωνισμού Εργαστήριο Πεζού Λόγου για προχωρημένους του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών, Πανεπιστημίου Harvard στο Ναύπλιο με τίτλο "Μια μικρή προσωπική περιπέτεια". *Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας χάριν τέχνης του λόγου. Απαγορεύεται ρητά η χρήση ολόκληρου ή μέρους χωρίς άδεια. Τουρ, Γαλλία Σεπτέμβριος 2016, ώρα 06.17 π.μ. -Ευχαριστώ Μαριβουάν που με έφερες μέχρι το σταθμό. Ευχαριστώ και για τη φιλοξενία. Πρώτη φορά έμενα σε AirBNB. Ένιωθα πως έπρεπε να ευχαριστήσω σα να μην ήταν είδος καταλύματος που είχα πληρώσει και είχα «υποχρέωση» σε φίλη που με φιλοξένησε. Όπως και να ‘χει με κέρδισε η ευγενική της καλοσύνη να με πάει με το αυτοκίνητο της στο σταθμό των τραίνων να πάρω το δικό μου αχάραγα ακόμη για την επιστροφή μου στην Ελλάδα. Είχα βρεθεί στη Γαλλία για ένα Θερινό Πανεπιστήμιο με θέμα την Ιστορία της Διατροφής με παρότρυνση του αγαπημένου μου καθηγητή και επόπτη. Θα με βοηθο...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ